DAVALI TARAFIN KANITLARI / MANEVİ TAZMİNAT DAVASI / BASIN YOLUYLA KİŞİLİK HAKLARINA SALDIRI

T.C.

YARGITAY
Hukuk Genel Kurulu
E: 2006/4-4
K: 2006/110
T: 29.3.2006
DAVALI TARAFIN KANITLARI
MANEVİ TAZMİNAT DAVASI
BASIN YOLUYLA KİŞİLİK HAKLARINA SALDIRI
818 s. BORÇLAR KANUNU [Madde 47]
Taraflar arasındaki “Manevi Tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara Asliye 23. Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 11. 12.2003 gün ve 2003/303 E. 1119 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 13.07.2004 gün ve 2004/1467-9377 sayılı ilamı ile;
( …Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldın nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece dava kısmen kabul edilmiştir. Karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir. Davacı dava dilekçesinde 20.02.2003 – 28.02.2003 tarihleri arasında yayınlanan Star Gazetesinde davalı E.B.’nin yazdığı köşe yazılarında kişilik haklarına saldırıldığını iddia etmiştir.
Davalılar dava konusu yazılarda ileri sürülen iddiaların gerçek olduğunu, davacının TRT Genel Müdürü olduğu dönemdeki yolsuzluklarının kamuoyuna aktarıldığını savunmuştur. Davalılar vekili savunmasına dayanak olmak üzere 30.05.2003 tarihli dilekçe ile kanıtlarını sunmuştur. Yerel mahkemece bu kanıtlar toplanamamıştır. Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulamaz. Şu durumda mahkemece yapılacak iş davalı tarafından sunulan kanıtlar saptanmalı ve varılacak sonuca göre karar verilmelidir. Bu yönün gözetilmemiş olması bozmayı gerektirmiştir… ) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
SONUÇ : Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK’un 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine. 29.03.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir