GERİ VERME TALEBİ / SUÇLUNUN İADESİ

T.C.
YARGITAY
Onuncu Ceza Dairesi
E: 2006/6918
K: 2006/8106
T: 14.6.2006
GERİ VERME TALEBİ
SUÇLUNUN İADESİ

5237 s. TÜRK CEZA KANUNU (1) [Madde 18]
Amerika Birleşik Devletleri’nde “500 gramdan fazla kokaini dağıtmak amacıya bulundurmak ve ruhsatsız silah taşımak”suçlarından hükümlü olarak cezası infaz edilmekte iken firar eden, bakiye 5 yıl 4 ay hapis cezasının infazı amacıyla hakkında Georgia Güney Bölgesi Mahkemesi’nce 05.08.1994 tarihli ve CR294-45 sayılı tutuklama müzekkeresi çıkarılan ve İnterpol Genel Sekreterliği tarafından düzenlenen A-491/4-2005 kontrol numaralı kırmızı bültenle uluslararası düzeyde aranmakta iken 22.10.2005 tarihinde Gürcistan’dan Türkiye’ye giriş yapmak isterken yakalanmasından sonra Hopa Sulh Ceza Mahkemesi’nin 22.10.2005 tarihli ve 2005/169. D:İş Es. sayılı kararı ile 60 gün süre için iade amacıyla geçici olarak tutuklanan, ABD ve Suriye uyruklu B. A. M.’ın belirtilen suçları ile ilgili mahkûmiyetinden dolayı Amerika Birleşik Devletlerine iadesinin talep edildiği; ARTVİN Ağır Ceza Mahkemesi’nce duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu, 18.01.2006 tarihinde 2005/ 318 D.İş sayı ile “iade talebinin kabulüne” karar verildiği; bu kararın iadesi istenen müdafii tarafından temyiz edildiği; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca dava dosyasının, kararın “düzeltilerek onanması” isteğini içeren 05.05.2006 tarihli tebliğname ekinde 09.05.2006 tarihinde Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Kararın niteliğine göre temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması mümkün olmadığından, iadesi istenen müdafiinin bu yöndeki isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1, 1412 sayılı Kanunun 318 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, temyiz incelemesi duruşmasız olarak yapılmıştır.
Yargılama sürecinin kanuna uygun olarak yapıldığı; iddia ve savunmanın toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, iadesi istenen müdafiinin “iade talebine esas teşkil eden suçun Türk Ceza Kanunu’na göre suç olarak nitelendirilmemesi;zamanaşımı, af, kötü muamele, işkence, sağlık ve yaş durumu ile adil yargılama konuları” açısından iade kararının yanlış olduğuna ilişkin itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 18/5. maddesine göre, geri verme talebi yerinde olduğu takdirde “geri verme talebinin kabul edilebilir” olduğuna karar verilmesi gerekirken, Bakanlar Kurulu’nun takdir yetkisini kısıtlayacak biçimde “iade talebinin kabulüne” karar verilmesi,
SONUÇ : Yasaya aykırı, iadesi istenen müdafiinin temyiz itirazları bu açıdan yerinde olduğundan, kararın 1412 sayılı CMUK’nın 321 . maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün olduğundan; “HÜKÜM” bölümünde yer alan “İADE TALEBİNİN KABULÜNE” ibaresi çıkarılarak yerine “GERİ VERME TALEBİNİN KABUL EDİLEBİLİR OLDUĞUNA” ibaresi yazılmak suretiyle, belirtilen kararın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın isteğine uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.06.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir