GÖREVİ KÖTÜYE KULLANMAK SUÇU

T.C.
YARGITAY
Ceza Genel Kurulu
E: 2005/4-169
K: 2006/111
T: 04.04.2006
GÖREVİ KÖTÜYE KULLANMAK SUÇU
5237 s. TÜRK CEZA KANUNU (1) [Madde 125]
Görevi kötüye kullanma suçundan sanık Gönül Akbey’in beraatine ilişkin olarak Yargıtay 4.Ceza Dairesinden verilen 20.10.2005 gün ve 42-40 sayılı hükmün Yargıtay C.savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C.Başsavcılığının `hükümlerin bozulması` görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya Yargıtay Ceza Genel Kurulunda okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Bursa 1. İş Mahkemesi Hakimi Gönül Akbey’in görevde bulunduğu sırada zabıt katibesi Şükran Çeki ile mübaşir Aslan Saygılı’ya hakaret içeren sözler sarfettiği iddia edilmişse de;
Tanıklar Tacettin Aydın, Süheyla Balcılar ve Yusuf Yalçın’ın beyanları görgüye dayalı olmayıp aşamalarda farklılıklar göstermektedir. Tanık Mehmet Murat Eryılmaz ise soruşturma sırasında verdiği ifadeyi kovuşturma aşamasında doğrulamamıştır. Başlangıçta şikayetçi olmayıp başka bir soruşturma vesilesiyle bu iddiayı dile getirmiş bulunan mağdurların aşamalardaki anlatımları, yer, tarih ve iddiaya konu sözler açısından ayrıntıdan yoksun olup çelişkiler taşımaktadır. Öte yandan sanığın, duruşmada söylemediği sözleri tutanağa geçtiğinde, söylediklerini yazmadığında ya da umarsız biçimde hatalı yazdığı zamanlarda zabıt katibesi Şükran Çeki’yi, uyarılarına karşın duruşmada tarafları çağırmadığı ve uyukladığında mahkeme mübaşiri Aslan Saygılı’yı sert şekilde uyarmak durumunda kaldığı, ancak hakaret içeren söz söylemediği, esasen bu iki kişi dışındaki diğer personele yönelik herhangi bir uyarıda da bulunmadığı yolundaki savunması, mahkeme personeli olan tanıklarca da doğrulanmıştır.
Bu durum karşısında, sanığın hakaret içeren sözler söylediği iddiası kuşkudan arınmış delillerle kanıtlanamamış bulunduğundan, Yargıtay C.Başsavcılığının temyiz itirazının reddi ile, sanığın beraatine ilişkin olarak Yargıtay 4.Ceza Dairesinden verilen 20.10.2005 gün ve 42-40 sayılı hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;
1- Yargıtay C.Başsavcılığının temyiz itirazının REDDİNE,
2- Yargıtay 4.Ceza Dairesinin 20.10.2005 gün ve 42-40 sayılı hükmünün ONANMASINA,
3- Dosyanın Yargıtay 4.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 04.04.2006 günü tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak oybirliği ile karar verildi.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir