SEBEPSİZ ZENGİNLEŞME / İSTİRDAT TALEBİ

T.C.
YARGITAY
Üçüncü Hukuk Dairesi
E: 2006/1964
K: 2006/3957
T: 10.4.2006
SEBEPSİZ ZENGİNLEŞME
İSTİRDAT TALEBİ
2004 s. İCRA VE İFLAS KANUNU (1)(2) [Madde 361]
Dava dilekçesinde 3.680.563.158 lira alacağını faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dava dilekçesinde, davacı aleyhine yapılan icra takibinde faizin fazla hesaplanmış olması nedeniyle davacı tarafından 3.680.563.158 liranın fazladan ve yersiz tahsil edildiği ileri sürülerek, faizi ile birlikte tahsili istenilmiştir.Mahkemece; İİK’in 361. maddesi gereğince icra dairesince fazladan ya da yanlışlıkla tahsil olunan paranın ayrıca hükme hacet kalmaksızın icra müdürlüğüne müracaatla geri alınmasının mümkün olduğu, ayrıca dava açılmasının yerinde olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Her ne kadar İİK’in 361. maddesinde “icra dairelerince borçludan fazla para tahsil olunarak alacaklıya verildiği yahut yanlışlıkla bir tarafa para tediye olunduğu hesap neticesinde anlaşılırsa verilen para ayrıca hükme hacet kalmaksızın o kimseden geri alınır.” hükmü düzenlemiş ise de, bu kanuni hüküm borçlunun genel hükümler ( Borçlar Kanunu’nun sebepsiz zenginleşmeye ilişkin hükümleri ) uyarınca mahkemeye müracaat ile istirdat talebi hakkını ortadan kaldırmaz.
Davacı ( borçlu ) sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre istirdat talebinde bulunduğuna göre, dava açmakta hukuki yararının bulunduğu gözetilerek davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ : Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK’un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.04.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir