Etiket arşivi: TAKDİRİ

fazla çalışma iddiası yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanıyorsa takdiri indirime gidilemez

 

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, Esas: 2008/3009, Karar: 2009/18484 

bir işçinin günlük normal çalışma süresinin üzerine sürekli olarak fazla çalışma yapması hayatın olağan akışına aykırıdır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/ 25857 E, 2008/ 20636 K, Yargıtay 9.HD. 28.4.2005 gün 2004/ 24398 E, 2005/ 14779 K. ve Yargıtay 9.HD. 9.12.2004 gün 2004/ 11620 E, 2004/ 27020 K). Fazla çalışma ücretinden indirimi öngören bir yasal düzenleme olmasa da, bir işçinin günlük normal çalışma süresinin üzerine sürekli olarak fazla çalışma yapması hayatın olağan akışına aykırıdır. Hastalık, mazeret, izin gibi nedenlerle belirtilen şekilde çalışılamayan günlerin olması kaçınılmazdır. Böyle olunca fazla çalışma ücretinden bir indirim yapılması gerçek duruma uygun düşer. Fazla çalışma ücretinden indirim, takdiri indirim yerine, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davacı tarafın kendisini avukat ile temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekir.Ancak, fazla çalışmanın takdiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

TAKDİRİ İNDİRİM / YETERSİZ GEREKÇE

T.C.

YARGITAY
Sekizinci Ceza Dairesi
E: 2006/750
K: 2006/2744
T: 03.04.2006
TAKDİRİ İNDİRİM
YETERSİZ GEREKÇE
ÖZET: Failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar irdelenmeden, sanık­lar hakkında koşullar oluşmadığından ve sanıklar yararına hafifletici nedenler bulunmadığından denilerek yeterli olmayan gerekçelerle 5237 sayılı Yasanın 62. maddesinin uygulanmaması doğru değildir.
5237 s. TÜRK CEZA KANUNU (1) [Madde 62]
Parada sahtecilik suçundan sanıklar Yakup, Caner 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinden yararlanmak için talepte bulunmakla yapılan inceleme sonunda;hükümlülüklerine ve zoralıma dair (Nevşehir Ağır Ceza Mahke­mesi)nden verilen 15.11.2005 gün ve 337 esas, 325 karar sayılı hükmün sü­resi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar ve sanıklar müdafii tarafından is­tenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile 10.02.2006 günü daireye gönderilmekle incelendi:
Gereği görüşülüp düşünüldü:
5271 sayılı CMK.nun 73. maddesinin “…sahtecilik suçlarında, el konu­lan para ve değerlerin hepsi, bunların asıllarını tedavüle çıkaran kurumların merkez veya taşra birimlerine incelettirilir” hükmü karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.
Yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine; ancak,
Sanıklar hakkında “failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yar­gılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etki­leri gibi”hususlar irdelenmeksizin, “sanıklar hakkında koşullar oluşmadığın­dan ve sanıklar yararına hafifletici nedenler bulunmadığından” denilmek su­retiyle yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile 5237 sayılı TCK.nun 62. madde­sinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanıklar ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı so­nuçta (BOZULMASINA), 03.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.